Mas d’r klas: over armoede en oordeel

Marjorie is 1 van de gezichten achter Opvallend Wonen. Energiek, slim, luchtig en altijd bereid om dingen in een ander perspectief 👓te zetten. Ze geeft workshops. Ingewijden noemen ze “Mas haar klas”. En deze gaan vaak over armoede. 

Wat is jouw koppeling met Armoede Marjorie? 

“Liever niks.” Marjorie lacht erbij, maar achter haar glimlach schuilt een wereld aan ervaringen. Al haar jaren in het wonen stonden in het teken van armoede. “Mijn hele carrière heb ik functies gehad waarmee ik letterlijk achter de voordeur kwam. Ik heb duizenden woningen gezien, in dorpen én steden. Ik was erbij bij ontruimingen, trof huizen zonder meubels aan, mensen met torenhoge betaalachterstanden. Armoede is de rode draad in mijn werk. Of ik wil of niet.”

Van arbeidersgezin tot woningprofessional

Zelf groeide Marjorie op in een arbeidersgezin. Haar vader werkte, haar moeder was thuis voor de kinderen. “We konden niet alles doen, maar bij ons thuis was iedereen altijd welkom. Opgegroeid in een sociale huurwoning. Mijn ouders waren actieve en sociale mensen, de woning werd netjes onderhouden, de buurt was fijn.”

Pas op de basisschool besefte ze dat andere kinderen haar als ‘anders’ zagen. “In groep 8 kwamen we erachter dat alleen ik en één andere jongen in een huurwoning woonden. Ik begreep niet wat daar erg aan was.”

Tegenwoordig ziet ze wel verschil. “Als ik in die wijk van vroeger kom, zie ik het: slecht onderhouden tuinen, vervallen woningen. Door mijn werk vallen zulke dingen me op. Gisteren was ik nog in Leeuwarden. Dan betrap ik mezelf op beroepsdeformatie: kranten voor de ramen, viezigheid in het trappenhuis, signalen van financiële stress. Ik zie inmiddels waar geen middelen zijn.”

“Kinderen in een kast. Omdat er geen opvang was.”

Haar ervaring met armoede is niet alleen professioneel. Ze raakte diep persoonlijk betrokken. Eén verhaal blijft haar altijd bij. “Ik was op huisbezoek met een wijkagent. De moeder werkte, maar kon geen opvang betalen. Dus had ze haar kinderen opgesloten in een kast. Brood op de plank, of opvang – dat was de keuze. Dat moment ben ik nooit vergeten.”

“Ik weet nog dat ik dacht: ik neem die kinderen mee naar huis. En tegelijkertijd had ik ook begrip en medelijden voor de moeder. Het was een onmenselijke keuze, uit wanhoop gemaakt. Natuurlijk keur je het niet goed. Maar ik veroordeel haar ook niet. Achter elke schending zit vaak pijn en onvermogen, geen kwade wil.”

De hulpdiensten/bemoeizorg werd ingeschakeld “Uiteindelijk zijn de kinderen onder toezicht gesteld. Of ze daar beter van zijn geworden… ik weet het niet.”

Technologie én beleving: met de Voorzieningenwijzer aan de slag

In 2016 kwam de VoorzieningenWijzer op haar pad. Ze werkte toen als manager Leren & Ontwikkelen en ontmoette Martijn Boer, één van de ontwikkelaars. “Daar kwam alles samen: technologie én mensenwerk. We en ontwikkelden opleidingen voor professionals in de sector,  werkten met gemeenten en zagen alle cijfers over leven in schaarste. Hoeveel geld mensen mislopen. Hoe onbekend ze zijn met hun rechten.”

Die samenwerking bracht haar bij de kern: mensen in armoede missen niet alleen geld, maar ook overzicht, opties en vertrouwen. “Door kennis van schaarste weet ik dat keuzes maken onder stress totaal anders werkt. In mijn masterclass gaat het daarover. En over het leren herkennen van je eigen oordelen.”

Schaamte, kansenongelijkheid en het redderssyndroom

Ze somt op: isolatie. Niet mee kunnen doen. Geen kinderfeestjes. Geen beugel kunnen betalen. “Je leert al jong dat je niet meedoet. Dat wéét je. En dus leer je smoesjes verzinnen. Daar begint de schaamte. En die blijft. Je leert te overleven. Maar je mist vertrouwen. Kansen. Zelfbeeld.”

Soms raakt dat haar dieper dan ze professioneel zou willen. “In mij wordt dat redderssyndroom weleens aangewakkerd. Dan wil ik iemand meenemen, alles oplossen. Maar mijn professionele ik weet: dat kan niet. In mijn masterclass zoeken we dat ongemak juist op.”

Weg van de stereotype schuldvraag

Vooroordelen. Het is misschien wel haar grootste frustratie. “Mensen oordelen snel. Waarom roken ze nog? Waarom een huisdier? Waarom geen hulp gezocht? Ik heb geleerd: achter vrijwel elke schuld zit geen ‘niet willen’, maar ‘niet kunnen’. Daarom leer ik professionals milder kijken. Geen softheid, maar precisie. Weten waar de échte oorzaak ligt. En pas dan je oordeel vormen.”Ze leert deelnemers werken met oordelen. “In ons programma doen we dat met maatwerk, gevoel én lef. Je raakt pas de juiste snaar als je de mens écht ziet. En daar staat Mas d’r klas om bekend: als vrouw die niet alleen kennis brengt, maar beleving creëert. De buitenboordmotor die dit thema in je organisatie wakker schudt.”

Eerdere ervaringen
Ik geef de armoede workshop inmiddels met regelmaat. Aan corporaties. Maar ook bij onderwijsinstellingen, seminars en in boardrooms. Het grootste compliment? Die ene deelnemer die me achteraf verteld welk inzicht hij heeft gehad. Ik ga er goed op. 

De droom: Voor iedereen een bijzonder gala

Ik hou stiekem best soms van luxe. En voor mij is luxe ook een gevoel van ontzorgen en gezien worden. Daarom sluit Marjorie af met haar droom. “Ik wil dat ieder kind het gevoel van stralen en gezien worden mag ervaren. Daarom heb ik ooit nog een droom die ik samen met vriendin heb. Om alle kinderen die geslaagd zijn en die het zich niet kunnen permitteren, een compleet gala-pakket aan te bieden. De entree, een gave jurk of outfit Uit de eerder gedragen galakleding kast – een ritje in een luxe auto naar de locatie. Met galajurken, mooie auto’s, een rode loper. Niet omdat het moet, juist omdat het mág. Omdat iedereen gezien mag worden. Juist zij die jarenlang zijn weggestopt in kasten van oordeel, armoede en schaamte.”

Denk je nu mas Mas, meer van Mas? 
Snappen we! Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief. En ze verrast je regelmatig. We beloven je alleen maar Opvallende interviews, wonen wijsheden en artikelen te sturen waar je écht wat aan hebt!