Samen groeien als team bij Actium

Ongeveer 2,5 jaar geleden ontstond er binnen een team bij Actium een duidelijke behoefte: meer helderheid over de inhoud van het werk, beter weten wie wat doet, én vooral meer verbinding als team. Er waren nieuwe functies, nieuwe gezichten en – logisch – ook wat onduidelijkheid. Het team besloot gezamenlijk aan de slag te gaan met een klein traject om die samenwerking te versterken: 3 dagdelen samen de hei op.
Marloes: “Het was echt een vraag vanuit het hele team. We wilden weten: wie zijn we, wat doen we precies, en hoe worden we meer een team?”

Een veelbelovende start

De aftrap van het traject werd positief ervaren. De eerste sessie bracht waardevolle gesprekken op gang over persoonlijke drijfveren, gezamenlijke waarden en het ‘waarom’ achter het werk.

Marloes: “Die eerste dag vond ik echt heel goed. Het was fijn om te ontdekken wat ons drijft, waarom we dit werk doen.”

Bas sluit zich daarbij aan: “Het Team Vital Signs-assessment (TVS) was echt een eyeopener. Als groep hadden we daar nog nooit zo bewust bij stilgestaan. Het bracht ons in een positieve flow.”

Reflectie en dynamiek

De tweede en derde sessie brachten minder op dan de eerste. Dat zien zowel Marloes als Bas, en daar zijn ze eerlijk over. Wat de oorzaak precies was, is lastig te duiden. “We hebben dit geëvalueerd en samen met de teamcoach besproken. Lag de lat na die eerste sessie misschien te hoog? Of verschilden de verwachtingen?” Die reflectie nemen beide partijen mee – zowel Actium als Opstaan & Opvallen.

Toch heeft het traject duidelijk iets opgeleverd. Persoonlijke inzichten worden vaker gedeeld en open gesprekken zijn meer vanzelfsprekend geworden. De onderlinge relaties zijn sterker en er is meer begrip voor elkaars rol en werkwijze.

Kleine veranderingen, groot effect

Een concreet resultaat van het traject is dat teamleden nu sneller bij elkaar aankloppen. Even checken of iets nodig is, of dat de aanpak klopt – dat gebeurt nu vaker en laagdrempeliger.

Marloes: “Je merkt dat het makkelijker is geworden om dingen aan te kaarten. We voelen ons veiliger om dat te doen. Al is dat nog niet altijd in een grotere groep, het begin is er.”

Bas ziet ook dat er nog winst te behalen is: “We zijn dichter bij elkaar gekomen, maar sommige inhoudelijke verwachtingen zijn minder uit de verf gekomen. Helderheid over functies en verantwoordelijkheden – daar hadden we meer op gehoopt.”

Begeleiding met impact

Over de begeleiding zijn Marloes en Bas positief. Met name de stijl van Marija, die het traject begeleidde, maakte indruk.

Bas: “Ze was direct, aanwezig, en zorgde voor beweging in de groep. Dat was precies wat we nodig hadden.”

Marloes: “En haar uitleg over de Team Vital Signs uitslag maakte veel dingen ineens heel duidelijk. Dat hielp echt.”

Wat blijft hangen?

Wat nemen Marloes en Bas zelf mee uit dit traject?

Marloes: “Voor mij is het belangrijk geworden om altijd even ruimte te maken voor de zachte kant. Begin een overleg informeel, toon interesse in hoe iemand erbij zit. Dat maakt het verschil.”

Bas: “Tijd en aandacht voor je collega’s – dat was er eerst veel minder. Nu besef ik: dat moet je echt bewust doen. De mens achter de functie zien.”

Tot slot

Hoewel het traject waardevolle inzichten en verbinding heeft opgeleverd, is niet alles alleen maar positief. Sommige verwachtingen zijn niet volledig waargemaakt en dat is ook goed met elkaar geëvalueerd. Maar juist daarin schuilt een belangrijk inzicht: teamontwikkeling is geen toverstok. Het vraagt om tijd, aandacht en de bereidheid om te blijven investeren – ook ná het traject. Voor dit team is in elk geval een stevig begin gemaakt, met meer openheid, begrip en oog voor elkaar.